istannbull*

İstanbul'da Baklava Keyfi

2009-08-15T11:03:00.004+03:00

İstanbul'da güzel bir baklava yemek istiyorsanız gitmeniz gereken yer kime sorsanız Karaköy Güllüoğlu olacaktır. İstanbul'un pek çok yerinde Güllüoğlu şubelerine rastlamak mümkün, fakat Karaköy Güllüoğlu bir tane ve diğer Güllüoğlu şubelerinden bağımsız:)

Zaten dükkanın önündeki "Karaköy'den başka yerde şubemiz yoktur." yazılı tabela ve broşürlerde de görebileceğiniz yazılar bunu hatırlamanız için vurguluyor.

1949'dan bu yana aynı yerde hizmet veren Güllüoğlu gecenin geç saatlerinde bile müşterilerle dolu. Yalnız baklavaya o kadar çok rağbet var ki çok geç bir saatte giderseniz bütün baklavaların tükendiği haberiyle sarsılabilir ve baklava ziyafetinizi bir başka sefere bırakmak zorunda kalabilirsiniz:)

Biz en son gittiğimizde son baklavaları aldık ve bizden sonra gelen bir grup baklavaseverin hüsranına tanık olduk. Yaz günlerinde baklavanın üzerine dondurma da çok güzel gidiyor.

Şimdi bahsederken bile canım çekti açıkçası. Gerçekten çok lezzetli. Ayrıca dükkanın dekorasyonu da çok hoş. Uzun lafın kısası benim de sizin de canımız baklava çekmişken gelin Karaköy Güllüoğlu'nu en yakın zamanda ziyaret edelim:) Şimdiden afiyet olsun..

İstanbul Türkiye içinde, Türkiye İstanbul içinde:)

2009-07-31T00:25:00.006+03:00

Miniaturk

Evet Türkiye İstanbul'un içinde! Ama sığması için biraz küçültülmüş şekilde:) Tabi ki Miniaturk'ten bahsediyorum. Miniaturk 2003 yılında Haliç - Sütlüce'de açılmış ve içerisine Türkiye'nin önemli yapılarının maketleri yerleştirilmiş olan bir açıkhava müzesi. Özellikle İstanbul'dan çok sayıda eser yer alıyor. Boğaz Köprüsü'nün de içinden geçilebilecek boyutlarda bir minyatürü var. Etrafında da boğaz kıyısındaki önemli binaların maketleri bulunuyor. Topkapı Sarayı, Sultanahmet, Aya Sofya, Galata Kulesi, Yerebatan Sarnıcı ve daha bir çok İstanbul şaheserini de görmek mümkün:)

Tabi diğer şehirlerden de çok güzel yerlerin minyatürleri burada yerini almış. Örneğin Çanakkale Şehitliği, Balıklı Göl, Safranbolu Evleri, Mardin Evleri, Kapadokya..

Hatta sadece Türkiye'yle de kalmayıp ülkemizin dışındaki Türk İslam eserlerinin de maketleri yapılmış. Ecyad Kalesi, Mostar Köprüsü vs. Ayrıca Miniaturk'ün güzel bir sloganı da var:) "Türkiye'nin Vitrini"! Gerçekten de o görevi görüyor ve insanda bütün Türkiye'yi gezme isteği uyandırıyor burası.

Benim de örneğin Mardin'e ve Urfa'ya hiç gitmediğim için gezgin ruhumdan utanmama ve en kısa zamanda buraları da gezmeyi istememe bir kez daha sebep olduğunu söyleyebilirim:) Biz aslında Miniaturk'e ilk açıldığı zamanlar gitmiştik, sonra uzun bir süre gitmedik. Fakat bu ay, 10 günlüğüne bize misafir olan Arnavut arkadaşım Erga'yı gezdirmek için yeniden gittik ve eskiden gittiğimizde eksik olan bazı şeylerin tamamlandığını gördük. Yeni maketler eklenmiş ve her maketin başında eser hakkında çeşitli dillerde sesli bilgi veren küçük makineler koyulmuş. Biletinizi makinelere okutuyorsunuz ve bilette seçilen dile göre bilgi verilmeye başlıyor. Yabancı turistler bu sayede zorluk çekmeden kendi dillerinde ses kayıtlarını dinleyebiliyor. Bu küçük ayrıntı benim hoşuma gitti:) Yalnız burası bir açıkhava müzesi olduğu için güneşli bir günde gidiyorsanız yanınıza mutlaka şapka vb. eşyalar alın:) Biz gittiğimizde gerçekten çok sıcaktı. Miniaturk'te maketlerin dışında güzel oyun alanları da var. Ayrıca bazı önemli eserlerin 3 boyutlu görüntülerinin bulunduğu ışıklandırılmış kristallerin sergilendiği bir bölüm de yeni açılmış.

Böyle bir kristal sergisi dünyada ilk kez yapılmış. Küçük ama hoş. Bir de bana Panorama Müzesi'ni hatırlatan büyük bir Çanakkale Savaşı maketi vardı. Çizimler ve ses efektleri çok benziyordu. Onun da fotoğaflarını çektim. (Yukarıdaki Miniaturk albümünden bu fotoğraflara ve diğer tüm blog fotoğraflarıma bakabilirsiniz:)) Kısacası çok kapsamlı ve güzel bir müze Miniaturk. Adeta Türkiye'nin özeti. Gezin görün, derim:)

Söz Verilen Boğaz Turu:)

2009-06-07T00:52:00.003+03:00

Daha önce erguvanlarla ilgili yazıda daha güzel erguvan fotoğrafları çekebilmek için bir boğaz turu yapacağımıza söz vermiştim:) O haftasonu sözümü gerçekleştirdim fakat yine paylaşmaya vaktim olmadı bugüne kadar. Elime geçen ilk fırsatta gitmiş olmama rağmen erguvan zamanını yakalayamadım, sadece birkaç erguvan görüntüleme şansım oldu. Bu arada daha önce blogumda hiç boğaz turuyla ilgili birşeyler yayınlamadığımı fark ettim, ben de turda çektiğim boğaz fotoğraflarını paylaşmaya karar verdim:) Ayrıca Anadolu Yakası'ndaki yalıların ve genel olarak kıyı görüntüsünün Avrupa Yakası'ndan çok daha hoş ve iç açıcı olduğunu söylemeliyim. Bu turda bunu daha iyi fark ettim:) Ve turun muhteşem süprizi hızlarına yetişemediğimden dolayı fotoğraflarını çekemediğim yunuslar oldu! İki tane yunus önümüzde ikişer kere zıpladı. Hayatımda ilk defa boğazda yunus gördüm harikaydı:) Yanımdaki yetişkin insanlar da ilk defa görmüşler, o kadar seyrek bir durum yani. Tur çok güzeldi, havanın güzel olması da bizim için avantaj oldu. Bence İstanbul'da yaşayan herkes yılda en az bir kere boğaz turu yapmalı, güzel İstanbul görüntülerinin tadını çıkarmalı..

Beylerbeyi Sarayı

Küçüksu Kasrı

Kuleli Askeri Lisesi

Amcazade Yalısı (Boğazın en önemli yalılarından, 300 yıllık bir yalı)

Ortaköy Camii

Rumeli Hisarı

Müjdelenen Fethin 556. Yıldönümü

2009-06-06T23:39:00.005+03:00

Çok yoğun bir haftanın ardından sonunda bu dönemki bütün sınavlarım bitti. Geçen cumartesi Haliç'te İstanbul'un fethinin yıldönümü kutlamaları vardı, fakat çok yoğun olduğum için izlenimlerimi ve çektiğim fotoğrafları paylaşamadım. Geç de olsa şimdi paylaşıyorum:) Kutlamalar güzeldi ama çok trafik olduğu için maalesef başlarını kaçırdık. Haliç'e taşınan eski Galata Köprüsü'nden izlediğimiz havaifişek ve ışık gösterileri çok etkileyiciydi. Gösteri biterken, aslında İstanbul'un fethi çok daha kapsamlı programlarla kutlanmalı diye düşündüm. Çünkü gerçekten tüm İstanbullular ve İstanbulseverler için çok önemli bir gün. Büyük zaferin kazanıldığı gün.. Hz. Muhammed tarafından müjdelenen ve "İstanbul mutlaka fethedilecektir. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, onu fetheden ordu ne güzel ordudur." hadisiyle onurlandırılan fethin gerçekleştirildiği gün.. Pek çok milletin kıskandığı ve kaybetmeyi hazmedemeyip hala "Constantinople" demekte ısrar ettikleri güzel şehrin, İstanbul'un fethedildiği gün.. Herkesin haberi olmalı, bir bayram gibi bilinmeli bence. Maalesef o kadar çok bilmeyen kişi vardı ki etrafımda, üzülmemek elde değil. Umarım kısa zamanda böyle konularda daha duyarlı oluruz.
Gösteri bittikten sonra Eyüp'e doğru yürüdük. Her yer çok kalabalıktı. Eyüp Sultan Camii'nin mahyaları da fetih kutlama mesajı veriyordu adeta:) Bir de caminin duvarının dibinde fetihten habersiz uyumaya çalışan bir yavru kedi vardı, onun da fotoğrafını çektim, çok şirin duruyordu:) Kısacası güzel bir geceydi.. Tüm İstanbulseverlerin fetih yıldönümü kutlu olsun:)

Erguvan Rengi, Erguvan Vakti!

2009-05-08T21:54:00.006+03:00

Bahar geldi de geçiyor! Ve işte erguvanlar açtı:) Bu muhteşem renkli çiçekler dallarda o kadar güzel görünüyor ki.. Pembe çiçekler desem doğru olmayacak. Bu çiçekler pembe değil, mor değil, kırmızı değil. Erguvan rengi! Erguvana has bir renk. Çok canlı, çok güzel. Keşke her yer erguvanlarla dolu olsa, diyorum.

Bizim evin yakınlarında da, okulun yakınlarında da erguvan görmek pek mümkün değil. Biz de geçen gün okul çıkışında erguvanları görüntülemek ve güzel havayı değerlendirip biraz yürüyüş yapmak için Fethi Paşa Korusu'na gittik.

Korunun derinliklerinde dolaşırken yerlere dökülmüş, üzerlerine hiç basılmamış, taptaze erguvan yaprakları gördük. Gerçekten büyüleyiciydi..

Bir sürü fotoğraf çektim. Yazıdaki ve albümdeki tüm fotoğraflar bana ait. Aslında en çok istediğim boğaz manzarasıyla erguvanları birlikte görüntülemekti. Bir yerde bu isteğime yaklaştım ama hayalimdeki kadar çok erguvan yoktu manzarada.

Hem bu yüzden, hem de erguvanlarla ilgili yazılarda sık sık vurgulandığı için bir boğaz - erguvan turu yapmayı çok istiyorum. Eğer yaparsam orada çektiğim fotoğrafları da sizinle paylaşacağım.
Ayrıca erguvanları görüntüleyebilmek için son bir hafta kaldı! Bu fırsatı kaçırmayın derim:)

(Diğer fotoğraflar için Erguvan Albümüme bakın.)

İstanbul'da Lale Mevsimi!!

2009-04-15T20:40:00.001+03:00

Bahar geldi! Ve baharın gelmesiyle birlikte İstanbul'da lale mevsimi açıldı. Her yer rengarenk lalelerle dolu. Benim okulum Çamlıca'ya yakın olduğu için geçen gün okul çıkışı makinemizi de kaptık Çamlıca Tepesi'ne çıktık. O yüzden bu fotoğrafların hepsi Çamlıca'dan, ama İstanbul'un diğer yerlerinde de lalelere rastlamak mümkün..

Biz gittiğimiz gün hava çok güzeldi, bayağı şanslıydık yani. Bizden başka bir sürü kişi ellerinde fotoğraf makineleriyle laleleri çekiyordu. Özellikle profosyonel makineleriyle laleden laleye dolaşan insanlara çok imrendim açıkçası:)

Bir de lalelerin yanında uzanan bir kedi vardı ki onu o haldeyken çekmeyi çok istemiştim. Daha yakından çekmek için yavaşça yaklaşırken peşimden bağıra çağıra gelen bir çocuk yüzünden kedicik birden kalktı ve yavaş yavaş oradan uzaklaştı. Bu yüzden onu ancak yürürken çekebildim. Rahatını bozduğumuz için bize kızmış olmalı:)

Gerçekten çok çeşitli renklerde lalelerle doluydu tepe. Benim çok hoşuma gitti. Lale mevsimi geçmeden sizin de gitmenizi tavsiye ederim..

Panorama 1453 - Fatih'in Parolası..

2009-03-08T10:31:00.004+02:00

Aslında çok daha önce gitmeliydim Panorama 1453 Tarih Müzesi 'ne. Adı üstünde İstanbul'un fethi bu. 1453. Blogumda paylaşmak için oldukça elverişli bir konu. Ama fırsat olmadı bir türlü.. Sonunda bu cumartesi gittik. Panoramik fotoğraf çekimleri her zaman hoşuma gitmiştir. Bir kaç kez ben de denedim hatta:) Bu yüzden ilk duyduğumda müze hemen ilgimi çekmişti.. Başta İstanbul'un fethini canlandıran panoramik çizimlerden oluşan resim sergisi gibi ayrı aryı tabloların olduğu bir yer olarak düşünmüştüm müzeyi.. Ama çok farklıydı ve gayet etkileyiciydi. İnsanlar panorama kısmına grup grup alınıyor ve bir grup burada 10-15 dakika kadar kalıp çıkıyor ve yeni bir grup alınıyor. Bu kısmın girişinde merdivenlerden çıkar çıkmaz gökyüzünü görüyorsunuz. Fakat bu bir çizim! Işıklandırmanın etkisiyle bulutların arasından kendini gösteren güneş çizimi çok doğal bir biçimde parlıyor. O kadar gerçekçi ki.. Kata tamamen çıktığınızda bir kubbenin altında olduğunuzu fark ediyorsunuz. Etrafınız 360 derece savaş sahnesi. Surlar, toplar, askerler, sancaklar ve beyaz atıyla Fatih Sultan Mehmet.. Bir kubbenin içine çizilmiş bu fetih tablosunda surlardan düşen insanlar, yıkılan duvarlar, koşturan atlar, hatta çok arka planda kalmış bir surun üstündeki askerler bile tüm ayrıntısıyla resmedilmiş. Patlama sesleri duyuluyor, mehter marşı gibi müzikler çalınıyor fonda. Her yerin fotoğrafını çektim. Bu bölümden çıkınca gezilen katta kubbenin iki küçük maketi vardı, onlar da çok ayrıntılıydı. Katlardaki duvarlarda İstanbul'un fethiyle ilgili yazılar ve resimler vardı fakat yazılar çok küçük puntolu ve uzundu. Bence müzenin tek sorunu da buydu. İnsanların ilgisini çekecek şekil ve tasarımda, daha özet halinde ve büyük puntolu yazılar olsaymış daha güzel olurmuş bence. Duvarlarda yer yer plazmalar asılmış, buralarda fetihle ilgili animasyon film gösteriliyor. Müze çıkışında bu filmin cd'sini alabiliyorsunuz.. Çok emek verilmiş bir müze olduğu belli oluyor, çizimler gerçekten harika. Ayrıca Türkiye'nin ilk panoramik müzesi, dünyanın da ilk kubbeli panoramik müzesiymiş. Yapımı 3 yıl sürmüş.. 4 ressam çalışmış.. Duvarlardaki panolardan birinde şöyle yazıyordu; "Fatih'in Parolası: İmkansızı başarmak.." Alınacak çok ders var.. İstanbul'un fethinin ne kadar zor ve etkileyici olduğunu anladım.. Gitmenizi mutlaka tavsiye ederim..

İnsanlık aşkına Gazze!..

2009-01-26T13:55:00.007+02:00

Kendinizi onların yerine koyun... Sevdiklerinizi, annenizi, babanızı, çocuklarınızı, evinizi kaybettiğinizi düşünün.. Üstelik hiçbir suçunuz yokken! Kimleri kastettiğimi anlamışsınızdır, Filistin'deki savaş mağdurlarından bahsediyorum.. (Üstteki fotoğraf: İsrail Konsolosluğu önünde protesto gösterisi yapan vatandaşlar..) Bugün TRT ekranlarında "İnsanlık aşkına Gazze" adı altında bir kampanya yürütülüyor. Ülkemizin dört bir yanından muhabirler canlı yayına bağlanıyor ve yanlarında halktan insanlarla birlikte yardım çağrısı yapıyorlar. Öğrencisinden iş adamına, şoföründen simitçisine birçok kişi telefonla bağlanıp Filistin'deki vahşet hakkında görüşlerini bildiriyor, kampanyaya bağışta bulunuyorlar. Program hala devam ediyor. Hatta Gazze'den canlı yayın yapılıyor şu anda. Beni etkileyen bir diğer olaysa daha önceki haftalarda yayına bağlanıp Filistin'de olan biteni bildiren ve "Evime doğru bir tank geliyor, telefonu kapatmak zorundayım, bir daha görüşebilir miyiz bilmiyorum, ölmezsem sizi tekrar ararım.." diyen Muin adında bir gazetecinin bugün tekrar Gazze'deki canlı yayına katılmasıydı. Bu gazeteci Türkiye'de okumuş, bizi gayet iyi tanıyor.. Zaten sürekli Türkleri kardeşleri olarak gördüklerini ve bizden destek beklediklerini söylüyordu savaş esnasındaki yayınlarda. Ben de yeteri kadar destek olamıyoruz diye düşünüp üzülüyordum. (Üstteki fotoğraf: İstanbul - Taksim metrosu girişinde Gazze'ye destek amaçlı yapılmış bir duvar panosu..) Bugün TRT'deki bu yayınları, sayemizde Filistinliler'in kendilerini yalnız hissetmediklerini, yardımlarımızın yerine ulaştığını gördükçe ve Gazze'den bize edilen teşekkürleri duydukça o kadar sevindim ki anlatamam. Ama yine de kendimden utandım kimi zaman.. Babası esir alınan Filistinli küçük kız ağlayarak okuduğu şiirinde "Utanın, utanın.." derken tüylerim diken diken oldu.. Ne kadar rahat bir hayat yaşıyoruz ve buna rağmen yine de yakınacak birçok şey bulabiliyoruz; oysaki Filistin'deki masum insanlar, çocuklar haketmedikleri bu zulüm karşısında ne zorluklarla karşı karşıyalar.. Kendimizi onların yerine koymaya çalışıp onların hissettiklerini biraz olsun anlayabiliyorsak ve acılarını paylaşabiliyorsak, insanlık adına üzerimize düşeni yapıp yardımlarımızla onların yanında olduğumuzu onlara hissettirebiliyorsak ne mutlu..

Umarım bir gün gelir ve dünyanın her yanında masum insanların öldürülmesine, bu zulümlere, vahşetlere, gözyaşlarına bir son verilir.. Unutmayalım ki o gün gelene kadar Filistinli çocuk Hanzala utancından yüzünü dönmeyecek bizlere..

Deli Dali!

2009-01-16T16:49:00.003+02:00

Deli Dali - (Fotoğraflar için tıklayın.)

Uzun bir aradan sonra yine buradayım:) Bu dönem çok yoğun bir dönem oldu. Sınavlar, denemeler, dersler ve üstüne bir de dersane eklenince blog dünyasından bayağı uzak kaldım. Bu arada bloglarım hakkında aldığım "aferin" ler beni çok mutlu etti ve cesaretlendirdi:) Yapmak istediğim bir çok şey için bugünü bekledim ve sonunda bugün son dört (!) sınavımı verip birinci dönemi bitirdim!..
Bu kadar işin gücün arasında gezmeyi de ihmal etmedim tabi. Çok güzel eserler gördüm; adeta çılgınca, delice eserler:) Aslında size hepimizin biraz deli olduğunu söylesem bana katılır mıydınız? Az ya da çok herkesin deli bir yanı vardır. Ama onun deliliği biraz daha sanatsal, biraz daha etkileyici, biraz daha fazla belki.. Sanırım anlamışsınızdır, Dali'den bahsediyorum!
Evimizde yıllar önce babamın aldığı, Dali'yi ve eserlerini tanıtan bir kitap var.. Ben de bu kitabı zaman zaman incelerdim ve çok hoşuma giderdi. Dali'yle tanışmamız böyle oldu. Daha sonra Portakal Sanat Evi'nde gezdiğimiz bir sergide ilk kez Dali'nin eserlerinden birini yakından gördüm. Çok etkilenmiştim, ayrıntılar müthişti. Ve son olarak da Sabancı Sanat Müzesi 'ndeki sergisinde pek çok Dali eserini görme imkanı buldum.

Ekim ayında "İstanbul'da Bir Sürrealist - Salvador Dali" sloganıyla ziyaretçilere açılan Dali Sergisi başından beri çok ilgimi çekiyordu. Ama bir türlü gidememiştim. Belki biraz geç kaldım ama gerçekten çok hoşlandım.. Çok sayıda eser yer alıyor sergide, yalnız daha önce yine SSM'de düzenlenen Picasso Sergisi'nde daha çok eser vardı diyebilirim.. Bir de bu sergide Dali'nin meşhur saat çizimlerinin yer aldığı eserlerin sayısı azdı. Bu bakımdan daha fazla eser bekliyordum. Ama yine de Dali'nin eserlerini Picasso'nunkilerden daha çok sevdiğimi, daha çok kendime yakın hissettiğimi ve daha anlaşılır bulduğumu itiraf etmeliyim:) Özellikle Dali'nin Disney için çizimlerini yaptığı çok güzel bir kısa animasyon film vardı ki gerçekten hayran kaldım.. Uzun lafın kısası ben sergiyi de, Dali'yi de, sürrealizmi de çok sevdim.. Ayrıca bu sene edebiyat ve felsefe derslerinde sürrealizm akımını işlediğimizden sergi benim için daha bir anlamlı oldu:) Mutlaka gitmenizi tavsiye ederim. Üstelik sergi yoğun ilgi üzerine 1 Şubat'a kadar uzatılmış.. Kaçırmayın derim:)

Not: Albümdeki sergi fotoğraflarına bakmayı unutmayın.. Sizin için çektim;)

Atatürk Arboretumu - Orman ne güzel ne güzel:)

2008-10-11T11:15:00.006+03:00

Yaşasın işte içinde kafa dinlenebilecek bir orman! Bir kere mangal, piknik yasak. Sonra her yer ağaç, çiçek, yeşillik... Mangal, piknik olmayınca da gelen kişilerin tarzı daha farklı oluyor. Sessiz, sakin, huzurlu bir ortam.. Atatürk Arboretum'u yürüyüş yapmak, köpek gezdirmek, kitap okumak gibi etkinlikler için birebir.. Baharda gidildiğinde daha çok memnun kalınacağını düşünüyorum. Çiçeklerin çoğunun yeni açıldığı, ağaçların yeşermeye başladığı günlerde.. Tabi dökülen sarı yaprakların oluşturduğu manzarayı düşünürsek sonbaharda da ayrı bir güzel olur.. Biz gittiğimizde daha henüz yapraklar sararmamıştı ama yemyeşil ağaçların, güzel çiçeklerin, meyvelerin, minik göletlerin içindeki nilüferlerin, ördeklerin ve kurbağaların görüntüsü çok hoştu. Sürekli farklı türde bitkiler görmek insanın kendini bir ağaç müzesindeymiş gibi hissetmesine sebep oluyor. Dile kolay yaklaşık 2 bin kadar bitki çeşidi varmış burada..Ayrıca bitkilerin yanındaki minik tabelalardan hangi mevsimlerde çiçek açtıklarını öğrenip ilginizi çekenleri görmeye gidebilirsiniz. Unutmadan söyleyeyim Kemerburgaz'da Belgrad Ormanları'nın içinde yer alan Atatürk Arboretumu Türkiye'nin ilk fidanlığı.. Yalnız buraya haftasonları gruplar ve üyeler haricinde giriş yasak. Bunu da göz önünde bulundurun:) Bence çok keyifliydi.. Mutlaka gitmenizi tavsiye ederim..

Bu Ramazan'ın Özeti:)

2008-10-06T15:07:00.003+03:00

Ramazan göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Paylaşacak o kadar çok şey varken hiç bir şey yazamadım bloga.. Malum okullar da açıldı ve ben bu sene lise 3'e geçtim. Okul, dersane, ödevler, sınavlar derken bir de işin içine Ramazan dolayısıyla dışarda geçirilen iftarlar eklendi. Çok güzel, dolu dolu bir Ramazan geçirdim. Neredeyse hiç evde iftar yapmadık diyebilirim. İftarların ve dolayısıyla Ramazan'ın sevdiklerimizle daha da yakınlaşmamız, bir şeyleri paylaşmanın tadına varabilmemiz, elimizdekilere şükretmemiz için büyük bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Umarım ben de bu fırsatı iyi değerlendirebilmişimdir. Arkadaşlarımla, aile dostlarımızla, akrabalarımızla yaptığımız tüm iftarlar çok hoştu. Hepsini burada paylaşmak isterdim fakat bu pek mümkün değil sanırım:) Ama bu Ramazan'ın da bir "ilk"i vardı benim için. Dışarda sahur yapmak:) İstanbul'da Anadolu Yakası'nda oturanlar bilirler Bostancı Sahili'nde Pinhan adında çok güzel bir lokanta var. Ben bu yıl ilk defa sahurda da açık olduklarını duydum. Gazetelerde de ilanları vardı..
Sahur.. Uykumun en tatlı yerinde, en lezzetli yemekler için bile olsa kalkıp da mutfaktaki masaya oturmak bile benim için çok zorken bir de lokantaya gitmek.. İşte bunu yapamam herhalde diye düşünürken babam da dışarda sahur fikrinin keyifli olabileceğini söyledi. Sürekli birlikte olduğumuz aile dostlarımızı da ikna edince babam uygun bir güne yer ayırttı. Ben hala şaşkındım. O saatte kim giderdi ki lokantaya.. Ben böyle düşünürken gideceğimiz gün geldi. Annemin büyük çabaları sonucu uyandım ve yola koyulduk.. Tabi yollar bomboştu. Pinhan'a yaklaştığımızda önce ışıklarını göremedik. Tam bizden başka kimse gelmediği için kapatmışlar herhalde diye düşünürken bir alt katın ışıklarının açık olduğunu gördük. Yavaş yavaş uykum açılmaya başlamıştı. Gerçekten sahura uygun derecede hafif ve çok çeşitli bir menü vardı. Garsonlar da çok ilgiliydi..Bu saatte böylesine bir ortam.. Şaşırmaya devam ediyordum. Ama daha bitmemişti, kısa bir süre sonra içerisi iyice dolunca asıl şaşkınlık başladı. Aileler, öğrenciler, öğretmenler, gençler, yaşlılar.. Aile dostumuz Bülent Amca "Ben Pinhan'da sahur reklamını görünce kim gelir ki o saatte diye dalga geçmiştim. Sonra kendim geldim, yine de başka pek kişi olmaz diyordum. Bir de kalabalığı görünce iyice şok oldum." deyince anladım ki şaşıran sadece ben değilmişim:) Ortamın yoğunluğunu, insanların neşesini fotoğraflamak isterdim ama hem zamanım olmadı hem de insanların gece gece rahatsız olabileceğini düşündüm. Çok güzel bir tecrübeydi. Ramazan bitti, biliyorum geç kaldım ama herkese tavsiye ederim. Bir sonraki Ramazan'da siz de deneyin:) Bayramdan bir kaç gün önce her Ramazan olduğu gibi Sultan Ahmet'e gittik. Bu sefer biraz geç kaldığımızdan "ELVEDA" mahyasıyla karşıladı bizi Sultan Ahmet. Sadece tek bir kelime o kadar anlamlı durmuş ki gökyüzünde..Sonra bayram da geldi geçti. Bu arada herkesin geçmiş bayramını kutlarım:) Her bayram olduğu gibi yine Bursa - Tekirdağ ziyaretlerimizi yaptık. Ramazan da, bayram da yorucu ve güzeldi.. Umarım hepinizinki de öyle geçmiştir. Hep güzel anılarla hatırlamak ve hatırlanmak dileğiyle...

Gezginim, Gezginsin, Gezzginn!!

2008-09-03T21:05:00.003+03:00

Gezzginn açıldı! Tıklayın:) Tatilden döndüm ama bu sefer de İstanbul'da gezmekle meşguldum. Yani anlatacak yerlerin sayısı arttı. Anca bugün ilk yazıyı yazdım (Safranbolu!!). Diğerleri de çok yakında..

"Gezzginn" sonunda "İstannbull"'a Geri Döndü:)

2008-08-26T17:25:00.003+03:00

Evet bir süredir tatildeydik ve İstanbul'da değildik, sonunda tatil bitti ve yine İstannbull'dayız. Dün akşam geldik, üstümüzde gezip tozmanın tatlı yorgunluğu.. Çok kısa sürede gezdiğimiz yerleri duyunca neden yorgun olduğumu anlayacaksınız. Anlatacak o kadar çok yer, paylaşacak o kadar anı ve fotoğraf var ki hangi birinden başlasam bilemiyorum. Ama tatilde İstanbul'da olmadığımıza göre anlatacağım yerler de İstanbul'da değil. Halbuki blogumu sadece İstanbul'da gezdiğim yerler ve katıldığım etkinlikler için kullanıyordum. Bu sefer ne mi yapacağım? Farklı bir fikrim var. Gezerken ve fotoğraf çekerken, gördüğüm yerlere hayran kaldım. Paylaşmak için sabırsızlanırken İstanbul dışındaki yerleri İstannbull'da anlatmanın pek de uygun olmayacağını düşünüyordum. Fakat öylesine heyecanlıydım ki bu seferlik bir istisna olsun diye düşündüm. Sonra bu da bana mantıksız geldi. Fotoğraflara baktım. O kadar çok yer gezmiştik ki bunları burada paylaşırsam blog İstannbull blogu olmaktan çıkardı. Eskiden de İstanbul dışındaki gezdiğim yerleri bu yüzden yayınlamıyordum. Ama biriken fotoğrafları görünce tüm bunları kendime saklamamın bencillik olacağını düşündüm. "Neden yeni bir blog açmıyorum ki?" dedim sonra.. Şimdi içimdeki gezdiğim gördüğüm şeyleri paylaşma heyecanının yanına yeni blog açmanın verdiği heyecan da eklendi. Yeni blog İstannbull'a kardeş olacak:) Bu yüzden bir bağlantılarının olmasını istedim. Bu yüzden de yeni blogun adını "Gezzginn" koymaya karar verdim:) Bu tatilde nereleri gezdiğimi şimdilik söylemeyeceğim. Sadece gezdiğimiz yerlerden birinde çektiğim, hoşuma giden bir günbatımı fotoğrafını koyuyorum.. İstanbul dışında gezdiğim her yeri bundan sonra Gezzginn'de sizlerle paylaşacağım. Bu blogda da İstanbul gezilerimi yazmaya devam edeceğim. Görüşürüz:)

İstiklal Caddesi ve Sanatçıları

2008-08-14T21:23:00.004+03:00

İstiklal Caddesi İstanbul'un en önemli klasiklerinden.. Bu yüzden yılın her zamanı yerli, yabancı turistlerle dolu. Gece geç saatlere kadar kalabalığı hiç azalmayan caddede ortama renk katan sanatçılar da eksik olmuyor. Genelde öğleden sonraları daha sık rastlayabileceğiniz sanatçılar caddenin kenarlarında çalıp söyleyip hem para kazanıyor hem de eğleniyorlar. Bazılarının para kazanma gibi bir dertlerinin olmadığı da belli, bu işi sırf zevk için ya da sanatını paylaşmak için yapanlar var.

Benim bir gezişte gördüklerim bayağı renkli. Örneğin şu mistik tarzlı kızlar. Çok ilginç bir havaları vardı. Uçuk bir şekilde şarkılar söylüyor, def çalıyorlardı. Bayağı bir insanı çevrelerine topladılar.

Diğer bir müzisyen grupsa pek bilinmeyen çalgılar çalarak dikkatleri üzerlerine topluyordu. Yerde duran kanuna benzeyen enstrümanın sesi çok ilginçti ama maalesef adını öğrenemedim.

Bir de kuklacılar var. Benim gördüğüm kuklacı profesyoneldi biraz. Mikrofonu, kolonları, yardımcıları bile vardı. Anlattığı hikayeye yetişemedim. Sadece son cümlesini duyabildim. O da insanların son zamanlarda ne kadar zalimleştiğinden yakınan, duygusal bir cümleydi.

Kıpkırmızı tramvayı da caddenin vazgeçilmezlerinden. Bazen o da etkinliklere dahil oluyor. Mesela bir keresinde içinde bir mehter takımı vardı ve cadde boyunca mehter marşları çalarak uzun süre dolaştılar. Çok hoştu. Yabancı bir turist olsam en çok etkileneceğim şeylerden biri bu olurdu.

Caddenin sonunda Tünel'e doğru giderken müzik aletleri satan dükkanların olduğu bir sokak var. Mesela Asa Müzik adındaki dükkan ünlüdür, çalışanları çok sempatiktir ve Hüsnü Şenlendirici gibi bir çok ünlü müzisyen buradan alışveriş yapar. Benim keman öğretmenim de bir şey almak gerektiğinde hep burayı önerir. Buralarda el yapımı elektro gitar dükkanları bile var. İsteğe göre üzerine renkli çizimler bile yapıyorlar. Bu taraflardaki müzisyenlerin hedefleri ise daha yüksek. Burada ünlü müzisyenleri görebileceğiniz gibi, piyasaya yeni çıkan ya da çıkmaya çalışan genç sanatçılara da rastlayabilirsiniz. Bir keresinde büyük bir kalabalığın ortasında parçalarını seslendiren çok genç bir grup gördüm. Şimdi onları pek tanıyan yok ama kim bilir belki bir gün onlar da son zamanlarda hızla popüler olan bazı gruplar gibi olurlar diye düşündüm:)

Buradan ileriye devam ederseniz Galata Kulesi'ne veya Tünel'e de gidebilirsiniz. Bir dahaki gidişimde Tünel ile ilgili ayrı bir yazı da yazabilirim fotoğraflarıyla beraber. İstanbul'un ilk metrosu da diyebiliriz aslında buraya.

Devam etmez de geri dönerseniz, İstiklal Caddesi'ndeki sayıları günden güne artan kafeteryalardan birinde bir şeyler atıştırabilirsiniz. Hacı Abdullah'ta, Borsa Lokantası'nda veya Canım Ciğerim'de yemek yiyebilirsiniz. Buralar da çok güzel lokantalardır ve hepsi bir birinden farklı lezzetleriyle ünlüdür. Mutlaka denemelisiniz.

Fazla vakit geçirdiyseniz belki de hava kararmış saat iyice geç olmuştur ama İstiklal Caddesi hala gündüz gibidir. Hatta belki daha da kalabalık.. Sürekli canlı olan, adeta hiç uyumayan bu cadde İstanbul'a gelip de görülmeden gidilmeyecek yerler arasında..

"Kaybettiklerim Listesi"'nin Yeni Elemanı ve İstanbul Oyuncak Müzesi..

2008-08-09T13:48:00.008+03:00

Farkettiniz mi Darıca Hayvanat Bahçesi'ndeki fotoğraflarda biraz görüntü kalitesi düşük. Bunu açıklayacağımı söylemiştim. Bu kalite düşüklüğünün sebebi bu fotoğrafları mecburen cep telefonumla çekmiş olmam. Çünkü ben sorumsuz bir insan olarak oldukça kalabalık olan "Kaybettiklerim Listesi"'ne bir yeni eleman daha ekledim. Anlamışsınızdır.. Fotoğraf Makinam.. Gezince de fotoğraf çekmeden olmuyor o yüzden telefonuma sarıldım. Çok da fena çekmiyor neyse ki. Ama makinamın yerini kesinlikle tutmuyor tabi aradaki fark tartışılmaz.. Üstelik makinanın içinde İstanbul Oyuncak Müzesi'nde çektiğim fotoğraflar da vardı!!.. Ben tüm müzeyi çektikten hatta güvenliklerin yanında bile fotoğraf çektikten sonra tam da neden fotoğraf çekmeme izin verdiklerini anlamaya çalışırken bir anonsla fotoğraf çekiminin yasak olduğunu söylediler. Bense çoktan 200 kadar fotoğraf çekmiştim. Hem önceden söylenmediği için masumdum hem de tüm fotoğraflar yanıma kar kalmıştı. Oyuncaklar benim için çok değerlidir hele buradakiler daha bir değerli olduğu için çok üzüldüm. Her halde görevlilerin ahı tutmuş olacak ki fotoğrafların hiç biri bana yar olmadı. Artık yasak olduğunu da bildiğimden yeni fotoğraf makinasıyla gitsem hiç bir fotoğraf çekemem. Bu değerli müzede böyle bir yasağı bile bile çiğneyemem.. Çok çok güzeldi gitmenizi mutlaka tavsiye ederim.. Benim çok hoşuma gitti. Size göstermem gereken çok şey vardı. Adile Naşit'in yüzünün oyuncak kalıpları, Türkiye'de üretilen ilk oyuncaklar, aynı senelerde özellikle Almanya ve Amerika'da üretilen ama Türkiye'de üretilenlerle aralarındaki fark uçurum gibi olan ayrıntılı oyuncaklar, müzedeki en eski oyuncak (fotoğraftaki keman, ben de keman çaldığım için çok hoşuma gitmişti), Mona Lisa'nın sadece bir tane üretilen ve şu anda müzede bulunan oyuncağı ve daha neler neler.. Sirkler, evler, uzay araçları, müzik aletleri, çizgi karakterler, ilk Mickey Mouse, savaş zamanının oyuncakları, teddy bear adının nerden geldiği ve ilk teddy'ler.. Gerçekten çok ama çok paylaşılacak şey vardı ve şu ana kadar paylaşacağım en çok fotoğrafı burada çekmiştim.. Bu da bana bir ders olsun.. Yeni fotoğraf makinasıyla tekrar gitsem müze modunda çekmeme izin verirler mi acaba? Verirler belki.. O zaman sizinle paylaşırım gördüklerimi. Bu yüzden fazla anlatmayayım şimdi, ileride fotoğraflarıyla birlikte ayrıntılı bi şekilde anlatırım. Oyuncak Müzesi pek çok müzeden daha hoş.. Sunay Akın oyuncak koleksiyonunu Göztepe'de ailesine ait bir köşkü müzeye çevirerek sergilemeye başlamış. 1800'lü yıllardan bile oyuncaklar bulunan müze gerçekten çok etkileyici. Küçükler zaten oyuncaklara bayıldığı için burayı çok seviyor büyüklerse kendi çocukluklarını hatırlıyorlar. Benim annemle babamın küçüklüklerinde sahip oldukları oyuncakları görünce çok etkilenmeleri de buna güzel bir örnek.. Ayrıca müzede bir oyuncakçı dükkanı, çocuklar için etkinlikler yapılan çikolatadan ev dekorasyonlu bir atölye, kafeterya ve oyuncak belgesellerinin sunulduğu bir konferans salonu var. Şimdilik fazla anlatmayayım demiştim ama kendimi kaptırdım:) İstanbul Oyuncak Müzesi'nin sizin de çok hoşunuza gideceğinden eminim..

Not: Yazıdaki fotoğraflar İstanbul Oyuncak Müzesi 'nin web sitesinden alınmıştır.

Darıca Hayvanat Bahçesi ve Büyük Fedakarlıklar..

2008-08-09T12:04:00.006+03:00

İstanbul'da sadece bir tane hayvanat bahçesi olması ne kadar kötü değil mi? Sadece bir tane olunca dolayısıyla ona da çok iş düşüyor. Biz gördüğümüz hayvanların fotoğrafını çekip onların demir parmaklıklar ardında olmasına biraz da üzülerek bakarken aslında hayvanat bahçesinin bizi eğlendirmekten çok daha büyük sorunları var. Ben gezerken ordan oraya atlayıp insanların elinden yiyecek kapmak için tellerden minik ellerini uzatan şirin maymunlara başta acıdım. "Yazık değil mi? Zavallılar parmaklıklarla çevrili minnacık kafeslerde yaşıyorlar. Bizim eğlencemiz uğruna eziyet çekiyorlar. Keşke bir yolu olsa da özgür kalsalar.." diye düşünüp hayvanat bahçesini suçladım. "Girişte milletin paralarını alıyorlar sonra da hayvanları küçücük kafeslere tıkıp kötü bakıyorlar.." düşüncesiyle iyice üzülmüştüm ki karşıma hayvanat bahçesinin gelirlerinin giderlerinin yazılı olduğu bir tabela çıktı. Girişte aldıkları paradan başka bir sürü gönüllü hayvansever yardım yapıyormuş buraya.. Ama gelin görün ki iş rakamlara döküldüğünde durum hiç de görüldüğü gibi değil. Ben hayvanları sergi amaçlı kullanıp yeterlince iyi bakmıyorlar ve kendilerine kazanç sağlıyorlar sanıyorken bu hayvanların bakım, sağlık, temizlik ve yemek ihtiyaçlarının bol sıfırlı faturalarını görünce adeta şok oldum. Oturduğum yerden konuşmak gerçekten çok kolaymış ama bu hayvanlar için sandığımdan daha çok fedakarlık yapılıyormuş! Üstelik düşündüğüm gibi kara geçmek bir yana yılda bir trilyon kadar (milyon ytl de diyebiliriz:)) zarar ediyorlarmış. Anlaşılan hayvanlara ellerinden geldiğinin çok daha fazlası kadar iyi bakmaya çalışıyorlarmış. Tabi gönül ister ki yabancı filmlerdeki gibi şöyle pırıl pırıl, şık hayvanat bahçelerimiz olsun; hayvanlar geniş geniş yuvalarında rahat rahat yaşasınlar. Tabi ki Darıca Hayvanat Bahçesi'nin kötü, küçük, bakımsız bir yer olduğunu ima etmiyorum. Bu kadar ziyaretçiden kazandıkları parayla onlara daha rahat imkanlar sağlayabileceklerini düşünürken karşımda rakamları görünce olaya daha iyimser bakmaya başladım. "Kafesler o kadar büyük olmasa da hayvanların karnı doyuyor burada.. Bakıcıları onlarla ellerinden geldiğince ilgileniyor." Sanırım kendimi ikna ettim.. Evet en azından buradaki hayvanlar için uğraşan, onlara iyi bakmaya çalışan birileri var. Sonuçta burası hayvanat bahçesi olduğundan burada başka yerlerden çok daha iyi bakılacakları kesin. Daha da üzücüsü sokak çocukları bence:( Onlar hayvanlardan daha çok sahiplenilmeleri gerektikleri halde hala aç, yarı çıplak ve kirli bir şekilde ortalıklarda dolanıyorlar:( Ne olursa olsun bütün canlılar değerlidir; insan, hayvan, bitki.. Hiç biri zulmedilmeyi haketmiyor.. Onlara sahip çıkmak lazım..

Bu slayt gösterisinde Darıca Hayvanat Bahçesi'nde çekilen 40 fotoğrafı sizinle paylaşmak istiyorum. Özellikle şempanzelere dikkat! İsimleri gibi maymunluk yaparak kendilerini sevdiriyorlardı. Yiyecek atmak için yerleştirilen boruların olduğu yere gelip sabırsızca cama tıklamaları beni bayağı şaşırttı doğrusu! İnsanlar yiyecek verdikçe tıklıyorlardı cama.. Biri muz verince geri kalan yiyecekleri gözleri görmez oldu. Cüce maymular da çok sevimliydi. O kadar küçükler ki oyuncağa benziyorlar. Bir de lamalar çok güzeldi! Şaşkın İmparator çizgi filmini izlediğimden beri lamalara büyük bir sempati duyarım. Gerçekten çok tatlılar sanki insanın suratına gülüyorlar:) Bunlardan başka mavi kelebeği, zebrayı, penguenleri ve kaplumbağaları çok sevdim. Eskiden burada bir zürafa da varmış ama ziyaretçilerin verdiği bir yiyecekten zehirlenip ölmüş. İnsanlar daha duyarlı olsaydı şimdi onun da fotoğrafı burada olacaktı. Fotoğrafların biraz kalitesiz olduğunu fark etmiş olabilirsiniz. Çünkü telefonumla çekmek zorunda kaldım. Onun da sebebini açıklayacağım..
Darıca Hayvanat Bahçesi'ne mutlaka gitmenizi tavsiye ederim. Darıca'dan başka benim hoşuma giden Bursa'daki hayvanat bahçesi var. İstanbul'da değil ama yolunuz düşerse oraya da uğramanızı tavsiye ederim..

İstanbul not Constantinople!!

2008-08-04T23:33:00.003+03:00

Çok ilginç bir şarkı çok ilginç bir klip! Komik ve hoş.. İstanbul not Constantinople! Bugün deviantart'ta bir resmin adı olarak gördüm ve merak edip ekşisözlük'te arayınca bu şarkıyla tanışmış olduk.. Daha önce hiç rastalamadığıma şaşırdım.. Sözleri de bir ayrı hoş:)

istanbul was constantinople
now it's istanbul, not constantinople
been a long time gone, constantinople
now it's turkish delight on a moonlit night
every gal in constantinople
lives in istanbul, not constantinople
so if you've got a date in constantinople
she'll be waiting in istanbul
even old new york
was once new amsterdam
why they changed it i can't say
people just liked it better that way
so take me backto constantinople
no, you can't go back to constantinople
been a long time gone, constantinople
why did constantinople get the works?
that's nobody's business but the Turks!

Sözlerin Türkçesi için tıklayın.

Istanbul not Constantinople - They Might Be Giants

Kadıköy Sokaklarında Sanat..

2008-08-04T22:30:00.004+03:00

İnternette dolaşırken buldum bu haberi. Çok hoş bir fikir. Oldum olası sokakta sanat olayından çok etkilenmişimdir. İstiklal Caddesi'ndeki müzisyenlerden ve kuklacılardan mesela..Çok uzun zaman olmadı Kadıköy'e gideli fakat bu tür bir etkinliğe rastlamadım.. Umarım siz rastlarsınız..

"Kadıköy Belediyesi yaz ayı boyunca sanat etkinliklerini sokağa taşıyor. Etkinlik boyunca ücretsiz sanat gösterileri gerçekleştirilecek..
Kadıköy Belediyesi yaz ayı boyunca sanat etkinliklerini sokağa taşıyor. 19 Temmuz - 31 Ağustos tarihleri arasında Kadıköy’ün çeşitli noktalarında “Mavi Nokta Doya Doya Sanat” adıyla oluşturulacak mavi halkalı alanlarda ücretsiz müzik, kukla, karikatür ve resim olmak üzere çeşitli sanat gösterileri gerçekleştirilecek.
Sanatseverlere sıcak yaz gecelerinde keyifli esintiler yaşatmak amacıyla bu yıl ilk kez kapsamlı aktivitelerin yapılacağı etkinliklerde Kadıköy’ün değişik noktaları müzikle dolacak. İstanbul Devlet Opera ve Balesi sanatçısı Zafer Erdaş’a piyanoyla eşlik edecek Süleyman Alnıtemiz dinletisinin yanı sıra Grup Çekirdek ve Teneke Trampet konseri (gerçekten teneke mi acaba?) ve Tomurcuk Çocuk Tiyatrosu'nun kukla gösterisiyle canlanacak sokaklar yaz ayı boyunca sanatseverlerle buluşacak..."

Kulağa hoş geliyor.. Bence bi uğramalı..

Hazır Gelmişken Hacı Abdullah'ın Elinden Öpün:):)

2008-08-01T12:00:00.005+03:00

Ee madem Pera'ya geldik, gezdik, dolaştık, yorulduk, acıktık.. En iyisi Hacı Abdullah Lokantası'na gitmek.. Herhalde buralara gelip de Hacı Abdullah Lokantası'nı bilmeyen yoktur. Zaten duvarlarındaki gazete haberlerinden ve ünlülerin yazdıkları hatıralardan da buranın şanını anlamak mümkün:) Duvarlar demişken Hacı Abdullah'ın içine girer girmez sağ duvar boylu boyunca rengarenk turşu ve reçel kavanozlarıyla dolu.. O kadar hoş görünüyor ki insanın herşeyin tadına bakası geliyor:) Lokantanın dekorasyonu da çok güzel. Yemeklerin lezzeti tartışılamaz.. Osmanlı-Türk Mutfağı yemekleriyle oldukça iddialı.. Herşey çok lezzetli.. Hacı Abdullah Lokantası 1888'den beri burada hizmet veriyormuş. Anlayacağınız yemekler antika değerinde:)Ee benim daha fazla konuşmama gerek yok, yemek bu.. anlatılmaz.. yenir!! :)

Pera Müzesi

2008-07-27T12:50:00.005+03:00

Geçen haftasonu Pera Müzesi'ne gittik. Pera Müzesi içinde çok değerli tabloların bulunduğu bir sanat galerisi. Çok etkileyici eserler var. Bunların en önemlisi de Osman Hamdi Bey'in yaptığı Kaplumbağa Terbiyecisi. Bu tablo gerçekten çok büyük. Yüksekliği 2 metreden fazla. Ayrıca bu tablonun yanındaki yine Osman Hamdi Bey'in yaptığı müzisyen iki kız resmi çok hoşuma gitti. Osman Hamdi Bey o kadar ayrıntılı çizmiş ki bu resimleri ikisi de resim değil de sanki fotoğraf gibi. Yakından çok daha etkileyici görünüyor. Bu tabloların bulunduğu kat tümüyle Osmanlı, Harem, İstanbul vb. tablolarla doluydu.

En üst katta ise farklı dönemlerde farklı ressamların sergileri bulunuyor. Örneğin biz gittiğimizde Joan Miro adlı ressamın eserleri sergileniyordu. Zamanında Picasso'nun öğrencisi olanMiro hep soyut çalışmış. Bu yüzden Osman Hamdi Bey'den çok farklı. Osman Hamdi Bey'in eserleri hayret edilecek kadar gerçekçi. Miro'nun eserleri ise bir o kadar gerçekten uzak. Ama yine de onlar da ilginç, şık.. Soyut resimleri de severim yani:)

Biz gittiğimizde bir kat sanırım bakımda olduğu için kapalıydı. Müzenin broşürlerinden baktığıma göre orda da çok güzel eserler varmış. Ne yapalım eğer bir dahaki gidişimizde bu kat açık olursa oradaki eserleri de sizinle paylaşırım.

En alt katta ise Osmanlı zamanından kalma teraziler, mezuralar, ağırlıklar ve çeşitli mesleklere ait aletler vardı. Aşağıdaki kalem kutusu tarzı çantayı çok beğendim:) Aynı katta bir de çinilerin olduğu bölüm vardı. Bunlar da çok güzeldi.

Pera Müzesi oldukça güzel bir müze, tabi daha çeşitli eserler olsaymış daha da güzel olurmuş. Daha fazla çeşit istiyorsanız Pera'ya ihanet edip İstanbul Modern'i tavsiye edebilirim burası da çok güzel:) Elimde İstanbul Modern'de çekilmiş fotoğraflar yok malesef ama en yakın zamanda orayla da ilgili görüşlerimi sizilerle paylaşabilirim..

Not: Pera Müzesi hakkında ayrıntılı bilgi için web sitesi; www.pm.org.tr/

Mihrabat - Boğaz Manzarası & Piknik Keyfi - (Daha ne isteyebilirim:))

2008-07-07T00:36:00.004+03:00

İstanbul'daki en güzel piknik yerlerini saymam istense Mihrabat'ı listemde baş sıralara yazardım. Mükemmel Boğaz manzarası bu seçimimde büyük bir etken olurdu tabi:)Yemyeşil ağaçlar da bu manzaraya eşlik ettiğinden Mihrabat gerçekten gidilip görülmesi, içinde piknik yapılması gereken bir yer:) Ama tek sorunu piknik yapılabilecek alanın iyice daralması. Eskiden çok daha büyük bir alanı piknik yapmaya uygunken şimdi manzaradan kazanç sağlamak isteyen çay bahçeleri, lokantalar gibi tesisler Mihrabat Korusu'nu işgal etmiş. Ne yapalım.. Tek dileğimiz buralardaki ağaçları katledip İstanbul'da zaten az olan yeşil alanlarımızdan birini daha tamamen betonlaştırmamaları..

Çılgın Türkler:)

2008-07-06T23:51:00.003+03:00

Biliyorum biraz geç oldu ama başlıktan da anlayacağınız gibi Milli Takımımız'ın Avrupa'daki başarısından bahsetmek istiyorum. Gerçekten inanılmaz süprizlerle karşılaştık bu lig boyunca. Tam biz herşey bitti derken takımımız son saniyeye kadar vazgeçmemenin, umudumuzu asla yitirmemenin ve en önemlisi de inancın nasıl bir şey olduğunu hepimize gösterdi. Onca sakat ve cezalı oyuncumuz olmasına ve yenik durumda olmamıza rağmen oyuncular inançlarını hiç yitirmedikleri için son saniye süprizleriyle ülkemizi yarı finale kadar taşıdılar. Diğer ülkelerin de hayranlığını kazandılar ve Türkiye'nin adını dünyaya duyurdular.

Aslında bunu sadece futbol açısından değerlendirmemek lazım bence... Hayatımızın her alanında bir şeyler için çabalarken bize her şey kötü gidiyormuş gibi görünse de başarabileceğimize olan inancımızdan asla vazgeçmemeliyiz. Ben Hırvatistan maçında son dakikaya girildiğinde televizyonun başından kalktım ve odama gittim. "Daha maç bitmedi" dediler bana ama ben o saatten sonra gol atamayacığımızdan neredeyse emindim. Son saniyelerdi, televizyonun sesini duyuyordum hakemin saatine baktığını birazdan maçı bitireceğini söylediler ve birden bir çığlık koptu!! Gerçekten son saniye golü diye buna denir herhalde sonra ben de tekrar televizyonun karşısına geçtim ve penaltılarda Hırvatistan'ı yendik. Yarı finaldeydik. Şok olmuştum.. Kişisel gelişim kitapları bile beni bu kadar etkilememiştir sanırım:) Sonra dayanamadık ve dışarı çıktık. İstanbul sokaklarında gecenin bir yarısı herkes aynı şeyin coşkusuyla bakrak sallıyordu. Trafik durmuştu. Bazı gençler yolları kesip arabaların önünde halay çekiyordu. Havai fişekler, bayraklar, formalar, maskeler, davullar, zurnalar, korna sesleri... Her şey Türkiye içindi..

Bu tür kutlamaların değişmez adresi Bağdat Caddesi'ne kadar gittik. Galatasaraylılar, beşiktaşlılar, fenerbahçeliler.. hepsi aynı şey için seviniyordu aynı takımın taraftarları gibi birlikte bağırıyorlardı. Güzel bir geceydi. Alınacak büyük dersler var Milli Takımımız'dan.. Bu başarıda emeği geçen herkese bize bu heyecanı yaşattıkları için teşekkür ediyoruz:)

Bir İstanbul Klasiği - Çamlıca

2008-05-23T18:22:00.004+03:00

Havalar iyice ısındı. Bu günlerde iyice bunaltıcı hale gelen sıcaklık derslerin çekilmesini de zorlaştırıyor tabi. Sınıfça tatilin gelmesini bekliyoruz diyebilirim:) Geçende de 19 mayıs sebebiyle 4 gün tatil yaptık, biraz soluklandık. Bizim okulumuz Çamlıca'da ve tepeye çok yakın. İstanbul'da yaşayan herkes Çamlıca tepesini bilir. Gerçekten de tam bir İstanbul klasiği.. Her gidişte tanıdık birileri görme olasılığı çok yüksek olan bir yer. Aynı zamanda turistler de hiç eksik olmaz Çamlıca tepesinden. Manzarası neredeyse bütün İstanbul'u kapsıyor. Bütün Boğaz tek karede gözlerimizin önünde..
Bir de kuşların göç mevsiminde araştırmacılar ve kuş severler buradan kuşların uçuşunu gözlemliyorlar. Göç yolları Çamlıca'dan geçtiği için buradan çok iyi gözlemleniyormuş.
Ayrıca tepede yiyecek içecek satılan bir tesis var. Aslında eskiden ortada bir kulubenin içinde teyzeler gözleme yapıyorlardı:) Bu da turistlerin çok hoşuna gidiyordu ama nedense artık kaldırılmış. Macuncu, pamuk şekerci, mısırcı, oyuncakçı gibi satıcıların stantları da bulunuyor.

Bir de güvercin kafesleri var. İçerde minik bir güvercin yavrusu vardı ama buradan gözükmüyor:)Bahçesinde çiçekler, duvarlarda sarmaşık güller var ve kimi yerlerden geçerken insanın burnuna çiçek kokuları doluyor. Küçük bir bölümde de çiçekler satılıyor. Baharda rengarenk laleler vardı tepede ama onları fotoğraflayamadım malesef..

Çamlıca tepesi İstanbul'da, özellikle Anadolu Yakası'nda yaşayanlar için vazgeçilmez bir klasik olsa da başka şehirlerden veya ülkelerden gelenlerin mutlaka uğramaları gereken bir yer olduğu kesin..

İskoç Dostlarımla Keyifli Bir İstanbul Turu:)

2008-03-31T17:32:00.008+03:00

Bugün güzel bir gün:) Geçen hafta sınav haftamızdı ve ilk defa bu gün okulda rahat bir nefes alma fırsatımız oldu. İnsanın dersi mersi olmayınca da gönül rahatlığıyla bilgisayarının başına geçip blogunu güncelleyebiliyor:) Söylediğim gibi geçen hafta sınav haftasıydı. Ondan önceki hafta da pek okula gittiğim söylenemez. Yanlış anlaşılmasın, okulu astığım filan yok:) Bir proje kapsamında okulumuza Avrupa'nın çeşitli ülkelerinden öğrenciler geldi ve bazı öğrencilerin de bu misafirleri gezdirmeleri istendi. Ben de bu öğrencilerden biriydim. Bizim gezdirmemiz gereken üç İskoç kız ve bu kızlardan birinin annesi vardı.
Kızlar ilk günlerde bize soğuk davranıyorlardı. Türkiye hakkında geniş bilgileri olmadığı için biraz ürkeklerdi. Fakat beraber zaman geçirdikçe bize alışmaya başladılar ve çok eğlenceli vakit geçirmeye başladık. Beraber gezdiğimiz bir kaç yerden bahsedeyim diye düşündüm. Mesela Sultanahmet Camii, Ayasofya, Yerebatan Sarnıcı, Topkapı Sarayı, Kapalı Çarşı...
Bu yerlerin hepsine daha önce pek çok kez gittim tabi ama başkalarını gezdirmenin zevki bir başka oluyor. Misafirlerimiz sanırım en çok Beylerbeyi Sarayı'nı beğendiler ama onu daha önce anlattığım için tekrar anlatmayacağım. Ayrıca Yerebatan Sarnıcı da bayağı ilgilerini çekti. Osmanlı'nın suyunu depolamak için böyle saray gibi bir yer kullanması onları şaşırttı. Topkapı Sarayı'nı da beğendiler ama çok büyük olduğu için orayı bir bütün olarak saraya benzetemediler ve galiba gereğinden fazla büyük olduğunu düşündüler:)
Sultanahmet'i daha önceden biliyorlarmış. Bilmelerine şaşırmamak gerek tabi ne de olsa Sultanahmet İstanbul denince akla gelen ilk yerlerden biri.
Ayasofya onların kültürlerine daha yakın olduğundan dolayı oradaki süslemelerden daha çok hoşlandılar. Ayasofya'da duvardaki bazı resimlerin yanında flaş kullanmanın yasak olduğu yazıyordu. Normalde hep Türk insanı bu tür kurallara uymaz, yabancılar uyar diye düşünülür ama Ayasofya'da Türkler flaşlarını kaparken Çinlilerin ikazlara hiç kulak asmaması bana çok ilginç geldi.

Kapalı Çarşı'da da renkli dükkanlar ve satıcıların samimi davranışları misafirlerimizi eğlendirdi. Tabi burda kazıklanmamak için çok dikkatli olmak gerektiğini bizden öğrendiklerinden çok da rahat alışveriş yapabildikleri söylenemez.
Ayrılık vakti geldiğinde vedalaşmak hiç de kolay olmadı. İlginç olan şey, başlangıçta bu kadar soğuk olan İskoç arkadaşlarımızın vedalaşırken resmen ağlaması oldu... Bize sık sık teşekkür ettiler ve hiç ülkelerine geri dönmek istemediklerini, İstanbul'u çok özleyeceklerini söylediler. Onların yaşadıkları yerlerde bu kadar çok gezecek görecek yerler yokmuş. Ben de bir daha İstanbul'a gelmelerini çok isterdim.Bu da onların fotoğrafları. Soldan Sağa:) Aileen & Ella & Rhia
Bana ilginç gelen bir başka olay ise misafirlere Kız Kulesi'nden bahsettiğimde şaşırmaları ve böyle bir yeri daha önce hiç duymamadıklarını söylemeleri oldu. Halbuki İstanbul'a gelmeden önce blogumu ziyaret etselerdi böyle mi olurdu:)

İstannbull'da kar var!!

2008-02-18T18:38:00.005+02:00

Bugün çok güzel bir gün! Dün de öyleydi, dünden önceki gün de:) Çünkü kar yağıyor, her taraf bembeyaz. Bu manzarayı çok özlemişim. Geçen sene İstanbul'a bir kaç kar tanesi düşmüştü sadece... Bu durumda yaklaşık iki yıldır kara hasrettik. Ama kar bizi daha fazla bekletmedi ve sonunda kendisini İstanbul'un üzerine bıraktı. Biz de onu çok iyi karşıladık. Sokaklarda yalnız bırakmadık. Hep onu seyrettik. Zaman zaman yanına gidip onu sevgiyle kucakladık. Ayrıca kar sebebiyle ailemizin tarihinde belki de ilk denebilecek bir olay yaşandı. Daha önce kar yağdığında biz yine de ne yapar eder bir yerlere giderdik. Bir keresinde arabamızı karlardan çıkaramayınca yürüyerek yakın denemeyecek bir yere sinemaya gitmiştik mesela. Fakat bu haftasonu ilk kez, belki de karın özlemiyle hiç bir yere gitmedik. Sadece karlarla haşır neşir olduk diyebilirim:)
Cumartesi öğlen saatlerinde kar fırtınası çıktığı anda fotoğraf makinesini kaptım ve hemen fotoğraf çekmeye başladım. Gerçekten çok hızlı yağıyordu... Bu fotoğraf da bizim pencereden gözüken bir manzara. Karşıdaki ev bile net gözükmüyor.
Yine bizim pencereden gözüken karla kaplı bir yol. Buraya yolu açmak için bir kaç kez geldiler ama her seferinde kısa süre sonra yine bembeyaz oldu.
Sitemizdeki zavallı bisikletler. Onlarda kara teslim... İçlerinden biri benim ama hangisi olduğunu malesef anlayamadım:)
Bu da benim karlardaki izim. Üşümesin diye ona da eldiven verdim.

Ve işte bu da küçük kirpi kafa! Aslında geleneğimi bozmayıp kardan adam yapmak istedim ama karlar toz gibi yağdığı için birbirine yapışmıyor. Kartopu bile düzgün olmuyor, hemen dağılıyor. Ben de bir kartopu yapıp pencerelerden, arabalardan sarkan buzları tepesine sapladım. Böylece sevimli bir kirpi kafam oldu. Şimdi pencerenin önünde etrafı serediyor. Size de karları iyice seyretmenizi tavsiye ederim. Çünkü bir daha ne zaman yağacağı hiç belli olmaz. Elimize geçen bu fırsatı iyi değerlendirelim:)

Meydan Alışveriş Merkezi - Doğa dostu! :)

2008-02-07T18:01:00.000+02:00

Yarı yıl tatiline girdik derken bi de baktım ki tatil nerdeyse bitmiş. Gezelim, arkadaşlarla buluşalım derken tatil göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Neredeyse tatilin başından beri bir tek bugün evde durdum. Daha önce hiç söyledim mi bilmiyorum ama biz Çekmeköy'de oturuyoruz. Çekmeköy yeni gelişen bir semt. Çekmeköy'de güzel yatırımlar görülebildiği gibi, ormanı yok edip yerine büyük siteler yapan yatırımcılara da kızmamak elde değil. Çekmeköy'de çok güzel siteler var. Buralarda oturan insanlar için sosyal bir çevre de oluşturmak gerekmiş tabi. Küçük alışveriş yapılabilecek yerler var, doğa parkı var, Çekmeköy'den Ümraniye'ye doğru yola çıktığınızda Yeşil Vadi adında bir site var bu sitenin yanında da çok güzel bir okul var [burası benim mezun olduğum okul:)]. Karşı tarafta ise İkea var. İkea'nın yanında da Meydan Alışveriş Merkezi! İşte size bahsedeceğim yer burası. Bu Meydan diğer alışveriş merkezlerinden çok farklı. Doğa dostu demek mümkün:) Çünkü burası jeotermal enerji ile ısıtılıyor. Bu dünyada bir ilkmiş! Meydan'ın diğer bir farklı yanı da üstünün açık olması. Mağazalar ve market hariç açık havada dolaşıyorsunuz. Kapalı yerlerin çatısıysa çimenlerle kaplı. (Not: Sadece bu fotoğrafı ben çekmedim, bunu bir mimarlık sitesinden aldım.) Bu yeşil alanlarda oturabiliyorsunuz. Kışın kimse oturmuyor tabi ama, yazın gerçekten çok güzel ve serinletici bir havası var. Meydan AVM, adını ortasındaki büyük meydandan alıyor.

Burda su fıskiyeleri vardı ama kış gelince bir buz pisti kuruldu! Minik bi pist ama yine de kaymak eğlenceli. Bu yıl çok kar yağmadı ama yağdığı küçük zaman diliminde burda olmak çok güzel oluyordu. Düşünün, alışveriş merkezindesiniz yerlerde kar var ve siz buz pateni yapıyorsunuz, insanlar mağazalarda alışveriş yapıyor.

Pek alışılmış bir manzara değil gibi:) Çok kar yağsa insan kendini donmuş bir gölün üstünde sanacak.
Meydan'ın sinema bölümü de çok güzel. Mimari açıdan çok şık. Bu alışveriş merkezinin tek eksiği yemek çeşitlerinin az olması. Ama hemen yanında İkea olması yemek yemek için bir avantaj. Fotoğraflarda gördüğünüz gibi ağaçlar da var Meydan'da.

Sanırım bu durumda İstinye Park ağaç gölgesi olan tek alışveriş merkezi olmaktan çıkıyor. Ayrıca Meydan'daki süsler, ışıklar, çatılardaki geyikler de dikatinizi çekmiştir. Bu fotoğrafları yılbaşına yakın bir zamanda çekmiştim. Her mekan gibi Meydan da yılbaşı için güzelce süslenmiş. İnsan kendini Avrupa'daki bir sokakta gibi hissediyor. Ama doğrusunu söylemek gerekirse yılbaşı için bu kadar süslenen alışveriş merkezlerinin bizim bayramlarımızda genelde süslenmemiş ya da tek tük bir şeyler asılmış olması beni üzüyor. Oysaki bu güzel mekanlarda bizim kültürümüz yansıtılsa ne güzel olurdu.

Tasarım, mimarlık gibi dergilerde bu aralar adı çok geçen Meydan ülkemizin tanınması için iyi bir mekan. Zaten bu sene İstanbul'da ve genel olarak Türkiye'de bir tüketim patlaması yaşandığını konuşuyor dünya. Kısa süre içinde birbiri ardına açılan alışveriş merkezleri de bunun ispatı. Meydan da bunlardan biri ama gördüğünüz gibi diğerlerinden bayağı farklı bir yer. Kesinlikle gitmenizi tavsiye ediyorum. Bu arada sıkı giyinmeyi unutmayın:)

İstinye Park - Ağaç Gölgesi Olan Tek Alışveriş Merkezi:)

2007-12-19T13:01:00.000+02:00

Çoktandır bloguma bir şeyler ekleyemedim. Dersler, okul filan derken blogu blogu biraz ihmal ettim sanırım. İstanbul hala çok güzel. Neyse ki o bizi ihmal etmiyor. Kalkınmaya devam ediyor. Mesela alışveriş merkezleri.. Her yer alışveriş merkezleriyle doldu. Ben bu durumdan pek de şikayetçi değilim. Doğal güzellikleri yok edip yerine alışveriş merkezi yapılmadıkça sorun yok.

Bu sene Avrupa Yakası'na İstinye Park diye bir alışveriş merkezi açıldı. Ben açıldığı ilk günlerde gittim ama bloguma anca şimdi eklemeye zaman bulabildim. İstinye Park diğer alışveriş merkezlerinden biraz farklı. Standart markalardan başka dünya markalarına da yer verilmiş. Türkiye'ye ilk defa gelen markalar da var. Bu yüzden müşterisi hiç azalmıyor İstinye Park'ın. Meraklı vatandaşlar yeni markaların açtığı mağazalara doluşuyorlar. Örneğin Türkiye'de ilk defa açılan bir cafe'den bahsedeyim. Bu cafenin adı Rainforest Cafe (yağmur ormanı). Sadece yiyecek içecek yok bu cafede. Ön kısmında hediyelik eşyalar, oyuncaklar, Rainforest Cafe yazılı kıyafetler de var.

Bu cafenin ilginç yanlarından biri de içinde büyük bir akvaryumun olması. Tavanı da olan bu akvaryumun içinde rengarenk balıklar var. Genelde hayvanlarla ilgili ürünler satılan cafenin önünde büyük, hareketli bir timsah maketi var. Gerçekten de çok gerçekçi:).. Rainforest Cafe'den çıkıp alt kattaki İstinye Pazarı'na gidelim şimdi. Burda organik meyveler ve sebzeler satılıyor. Gerçek bir pazar olmamasına rağmen beyaz ışıkla kaplı tavanı ortamın açık hava gibi görünmesini sağlıyor. Pazarda meyve sebzeden başka bakkal, aktar, kuru yemişçi, lokanta gibi yerler de var. Bu pazarda bir de Fazıl Bey'in Kahvesi adında bir yer var. Ortasına kocaman bir çınar ağacı dikilmiş. Bu ağaç tabi ki doğal değil ama çok hoş bir görüntüsü var. Hatta bu yüzden İstinye Park, ağaç gölgesi olan tek alışveriş merkezi!

Dediğim gibi İstinye Park farklı bir alışveriş merkezi. İçindeki pek çok ünlü marka bazıları için daha da ilgi çekici olabilir. Ama burda markaları yazıp reklam yapmak anlamsız olur diye düşünüyorum. Benim tavsiyem gidin, gezin, görün. Yorulunca da bir ağacın gölgesinde kahvenizi yudumlarken soluklanın:) Şimdiden iyi eğlenceler...

Havai Fişek Gösterisi - 29 EKiM

2007-11-10T10:37:00.000+02:00

Sınav haftası nedeniyle 29 Ekim kutlamalarını anlatamadım. Şimdi gecikmeli de olsa o muhteşem günü anlatıyorum.
Günler öncesinden radyolarda, televizyonlarda, gazetelerde yayınlanmaya başlayan reklamlar 29 Ekim'deki büyük havai fişek gösterisini tanıtıyordu. Şimdiye kadar yapılan en büyük gösteri olacakmış İstanbul'da. Ben de bunu kaçırmak istemedim tabi. 29 Ekimi beklemeye başladım.
Sounuda 29 Ekim geldi, hava karardı. Biz de bir grup tanıdıklarımızla beraber Salacak sahiline gittik. Lazer gösterileri ve müzik başlamıştı. Hemen fotoğraf çekmeye başladım.
Sponsor olan radyonun spikeri yapılan konuşmalardan sonra Belediye Başkanı geri sayımın ardından havai fişek gösterisini başlattı. Özel hazırlanan bir müzik eşliğinde birbirinden güzel havai fişekler Boğaz Köprüsü ile Kız Kulesi arasında 16 ayrı yerden atılmaya başladı. Dakikalarca süren bu gösteri hayatımın unutulmaz olaylarından biri. Sanki başka bir ülkede yapılan, televizyonlardan izlediğimiz yılbaşı gösterileri gibiydi. Boğaz Köprüsü üzerine kurulan 42 ateşleme sistemi ile 800 metre uzunluğunda bir ateş şelalesi yapıldı. Ben insanların kafalarından pek iyi göremesem de sonra televizyonda ne kadar muhteşem olduğunu gördüm. Gösterilerde fişek, kuyruklu yıldız, renk şelalesi, çoklu atış ve şamandıradan oluşan 48 bini aşkın atış yapılmış. Gösteri bittiğinde radyo spikeri: "Eğer İstanbul'da Ortaköy Sahili, Beşiktaş Sahili, Dolmabahçe Sahili, Kabataş Sahili veya Üsküdar Sahili'ndeyseniz ve bu gösteriyi izlediyseniz, tarihe tanıklık etmiş oldunuz." dedi. "Evet," dedim ben de kendime, "Oldum.". Ülkemiz geliştikçe daha büyük gösteriler düzenleniyor. En son yaşanan çatışmalardaki şehitlerimizin anısına bir anma programı niteliğinde hazırlanmış program, aslında bu olaylar yaşanmasa daha coşkulu ve hareketli bir program olacakmış...
Bir gün gelecek çok daha büyük gösterilere sahne olacak Türkiye. Ama en büyük dileğimiz terörün ve savaşların bitmesi ve ülkemizde barış ve huzurun sağlanması. İşte en büyük gösteri, o gün Türk Milleti'nin yaşadığı sevinç gösterisi olacak...

Avrasya Maratonu - Koş koşabilirsen:)

2007-10-29T12:14:00.000+02:00

Dün hayatımda ilk kez bir maratona katıldım. İstanbul'un kıtalararası bir şehir olmasından istifade edilerek tam 29. kez düzenlenmiş Avrasya Maratonu. Ben her yıl duyar, katılmak isterdim. Her seferinde ya bir işimiz olurdu, ya da hava bozuk olurdu. Bu sene öyle olmadı biz de okulumdan arkadaşlarım ve öğretmenlerimle beraber maratona gittik. Halk koşusunun başladığı yer olan Altunizade'ye vardığımızda 10. Yıl Marşı eşliğinde binlerce insanın bayrak salladığını gördük. Koşu başlamak üzereydi. Şehitlerimiz anısına yapılan saygı duruşunun ardından start verildi. Terör aleyhine atılan sloganlarla birlikte insanlar hızla harekete geçti. Ayrıca maratona katılan turistler de vardı.

Köprüye bayağı uzak bir noktadan başladık. Atletlerin koşuya başladığı yer köprüye çok yakındı. Bazı arkadaşlarım orayı da halk koşusunun başlangıcı sandıkları için oraya gitmişler, biz de onlarla buluşmak için köprüye kadar aceleyle yürüdük. Başlarda ilk dakikaların heyecanıyla koşuyorduk ama sonra çok yorulduğumuz için yavaşladık. Sonunda köprüye ulaştık. Fotoğraflar çektik.

Köprüde yaya olmak çok güzel bir duyguydu. Biraz rüzgarlıydı ama koşarken ısındığımız için üşümedik, hatta sıcakladık bile. Etrafımızda patenlerle, bisikletlerle maratona katılanlar da vardı. Bir kaç Çılgın Türk de köprünün ortasında piknik yapıyordu. Tabi diğer maratonculara da yiyeceklerinden ikram ediyorlardı.

Köprüde sloganlar arttı. Birbirini tanıyan tanımayan herkes slogan atanlara katılıyordu. En son yaşanan terör olayları sebebiyle sloganların çoğu şehitler için atıldı. Onun haricinde bir de klasik tezahüratımız köprüyü inletenler arasındaydı: Kırmızı.. Beyaz.. En büyük.. Türkiye..! :)

Köprüden sonra iyice yorulmaya başlayan bazı uyanık maratoncular bir kamyonete atlayıp maratonu bitirdiler. Biz yürümeye devam ettik, Mecidiyeköy'e geldiğimizde grubumuzdakilerin çoğu büyük bir bayrağın etrafında toplanan insanlara katılmışlardı. Biz de yorulmaya başlamıştık, daha da önemlisi acıkmaya. Bir ara gruptan koptuk. Osmanbey'e kadar yürüdük, ordan da metroyla maratonun bitiş yeri olan Taksim'e gittik. Orada birbirimizi bulduk. Maratonu bitirenlere verilen madalya, katılım belgesi ve tişörtlerimizi aldık. Servisimize atlayıp evlerimize döndük. Şu anda bu yazıyı yazarken bacaklarımın ağrıdığını hissediyorum. Ama yorulduğumuza değdi. Çok eğlenceli bir gündü. Bu sene katılmadıysanız seneye mutlaka katılmanızı tavsiye ederim...

Bayram Havası

2007-10-14T17:53:00.000+03:00

Herkesin bayramı mubarek olsun!! Sonunda bayram geldi! Her evde bayram havası esmeye başladı. Hatta esti de geçmek üzere diyebiliriz:) Bugün bayramın üçüncü günü. Bu bayramda her bayram olduğu gibi hem Bursa'ya hem de Tekirdağ'a gittim. Şu anda Tekirdağ'dayım. Bursa'da babaannemler, halamlar ve kuzenlerim var. Tekirdağ'da da anneannemler, dayımlar ve kuzenlerim var. Bayramın ilk günü sabah erkenden kalktık. Kahvaltımızı yaptık. Annemin hayatında ilk defa yaptığı baklavaları denemek için sabırsızlanıyordum:) Şimdi annem baklava yaptı derken, öyle oturup hamur açmakla filan uğraşmadı açıkçası. Marketten hazır baklava hamuru aldı, onu pişirdi. Teknoloji nelere kadir:)

Neyse biz oturduk baklavalarımızı yedik. Görüntüsü kadar tadı da güzeldi.

Bu da benim tabağım. Çok hafif olmuş bu baklava. Tekirdağ'a da götürdük, dedem de çok sevdi. Ama tabi gerçek ev baklavasının yeri ayrı.

Sonra ben annemle babama kahve yaptım. Bu yazın başlarından beri kahve yapıyorum. Çok becerikliyim sanmayın makineyle yapıyorum:):) Çok güzel görünüyor. Ama ben kahve içmeyi hiç sevmem... Neyse, kahveler de bittikten sonra kalktık, hazırlandık, ailecek bayramlaştık. Hazırlanmaya başladık. Kapıya gelen bayram çocuklarına ikramda bulunduk;) Sonra da yola koyulduk. Önce Avrupa Yakası'na gidip Eyüp Sultan ve Süleymaniye'yi ziyaret ettik. Bayramlıklarını giymiş İstanbul'u seyrettik.
Ardından Bursa'ya gittik. Bayramın ikinci günü öğleden sonra Tekirdağ'a geçtik. Şu an hala Tekirdağ'dayız. Akşam İstanbul'a döneceğiz. Anlayacağınız bayramımız yollarda geçiyor.
Benim için bayramlar hep böyle hızlı ve hareketli geçer. Umarım sizin bayramınız da güzel geçer. Nice mutlu bayramlara...

Salacak - Kızkulesi

2007-10-07T16:14:00.000+03:00

İstanbul deyince aklımıza ne gelir? Bunu cevaplamak çok zor. Sorunun tek bir cevabının olması ise imkansız. Boğaz, Galata Kulesi, Sultanahmet, Topkapı Sarayı... Hiç düşünmeden koca bir liste çıkartabiliriz bence. Bu listenin içinde Kızkulesi de baş köşelerde yerini almalı...

İstanbul'da yaşayan bir insan için geceleri Salacak'ta yürüyüş yapmak genelde bir alışkanlık haline gelmiştir. Sahildeki basamaklarda oturmak ve Kızkulesi'ni seyretmek... Fotoğraf makineleriyle Kızkulesi'nin fotoğrafını çeken insanların hayran bakışlarını izlemek, belki de o insanlardan biri olmak... Minik kulübeler şeklindeki büfelerin birinden aldığınız çayı yudumlarken karşınızda Topkapı Sarayı'nı, Sultanahmet'i, Ayasofya'yı, Kuleli'yi, Ortaköy'ü aynı karede görmek...
Yaz geceleri sahil tıklım tıklım dolu olur. İlk defa gelenlere ev sahipliği yapar İstanbullular. Yürüyen insanların arasında takı, incik boncuk, mısır, kuruyemiş hatta Kızkulesi'nin maketlerini satan satıcılar dolaşır. Tüm bunların yanında Kızkulesi de insanları seyreder ışıl ışıl parlayarak. Kızkulesi'nin içine girmek de mümkün tabi. Üstelik tepesindeki balkondan 360 derece İstanbul görünüyor. Ama içinde sadece bir lokanta ve hediyelik eşya satan bir bölüm olduğu için Kızkulesi'nin sahilden seyretmek kadar çok rağbet görmüyor içine girmek.
İstanbul'da yaşayan birisi için İstanbul'dan ayrı kalmak çok zordur. Belki bunu tahmin edemez o, ama kısa bir süre sonra özler İstanbul'unu, Kızkulesi'ni, sahilini, insanlarını...
Güzel İstanbul, senden hiç ayrı kalmamak, seni hiç özlemek zorunda kalmamak dileğiyle...

Sultanahmet'te Ramazan!!

2007-09-23T20:18:00.000+03:00

istnbl

Ramazan'ın ilk hafta sonu akşamını bir Ramazan klasiğimiz olan Sultanahmet'te geçirmeye karar verdik. İftar vaktinde Sultanahmet'in çok kalabalık olduğunu bildiğimizden Sultanahmet'in içinde değil de yakınında bir yerde güzel bir pizza ile iftarımızı yaptık. Yemeğimizi bitirdikten sonra yola koyulduk ve Süleymaniye'ye gittik.
Süleymaniye'deki o harika manzarada resmen tüm İstanbul ayaklarımızın altındaydı. Ama gece olduğu için fotoğraflarda o kadar muhteşem gözükmüyor. Ordan baktığımızda Boğaz Köprüsü, Galata Kulesi, Galata Köprüsü, Kızkulesi ve Ramazan için güzel mahyalarıyla ışıl ışıl parlayan bir sürü cami görünüyordu.
Teravihden sonra Süleymaniye'den ayrıldık ve kolayca Sultanahmet'e ulaştık. Kolayca dediğim iftar zamanına göre kolay. Yoksa yolun öyle çok da açık olduğunu söyleyemem. Sonra Sultanahmet'te biraz dolaştık. Pişmaniye yapan amcaları seyrettim, közde kahve pişiren amcaları da seyrettim, Bir de tabaklara veya çerçevelere isteyenlerin isimlerini yazan amcaları seyrettim:)
Saat gecenin yarısını geçmişti. Kalabalık hiç azalmamıştı. Kalabalıktan yeryüzü gözükmüyordu adeta:) :D Ayrıca o gece Sami Yusuf konseri vardı Fesane'de (orası daha da kalabalıktır herhalde.). O yüzden CD'cilerde hep Sami Yusuf çalıyordu.
Zaman hızlıca geçti, iyice geç oldu. Artık karnımız acıkmaya başlamıştı. Tabi ki de yemek yemeye değil; macun, kestane, boza, künefe, sütlaç, kabak tatlısı, pişmaniye, patlamış mısır, lokma, baklava vb. yiyeceklere acıkmıştı karnımız. Biz de gittik canımız ne çektiyse aldık, elimizde birer bardak çayla oturduk. Değmeyin keyfimize:) Aşağıda çektiğim fotoğrafları görebilirsiniz.

Bir kenarda oturmuş Sultanahmet kalabalığını, bir yandan gelen müzik seslerini, satıcıların bağırışlarını ve insanların neşeli uğultularını dinlerken Ramazan'ın ne kadar güzel bir şey olduğunu düşündüm. Böyle bir şey başka nerde vardı ki... Hangi toplulukta? Hangi toplum bir ay boyunca böyle güzel günler, unutulmaz hatıralar ve böylesine kardeşlik yaşıyordu? Avrupa'daki, Amerika'daki yılbaşı günleri güzel gözüküyordu ama eğlencesi, heyecanı bir kaç günde sönüyordu. Ayrıca bizde sadece zenginler mutlu olmuyor, fakirlere de yardımlar yapılıyor, yiyecekler veriliyordu. Bunu ne Avrupa'da yaşayan ne de Amerika'da yaşayan biri anlayabilirdi. Ve biz bunun kıymetini bilmeliyiz diye düşündüm...
Mutsuz olan kimse yoktu orada. Ramazan'ın bu kadar güzel olmasının sebebi de bu değil mi zaten?

@istanbul.com :)

2007-09-13T16:10:00.000+03:00

Artık İstanbul'un kendi mail adresi var. Oley!! Google ve istanbul.com'un ortaklaşa kurduğu bu mail adresleri çok güzel. Çünkü hem çok geniş kapasiteli hem de adiniz@istanbul.com şeklinde. Üstelik dünyada ilk kez bir şehrin adıyla e-mail hizmeti veriliyormuş. Ben de hemen aldım bir tane. Henüz yeni kurulduğu için sadece adımdan oluşan bir adres bulabildim:) [seyyide@istanbul.com] Siz de elinizi çabuk tutun. Belki siz de istediğiniz e-mail adresini alabilirsiniz. Hem de @istanbul.com farkıyla:):)

Cowparade - İstanbul'u inekler sardı!!

2007-09-09T01:48:00.000+03:00

Cowparade

Cowparade İstanbul'da bugüne kadar gerçekleşen en büyük halka açık sanat etkinliği. Çeşitli markaların, sanatçıların ve ünlülerin alıp değişik tasarımlar uyguladığı bu inekler 1 Ağustos'tan 31 Ekim'e kadar sergilenecek. Cevahir, Akmerkez, Kanyon, Metro City, Meydan, Nautilus vb. alışveriş merkezlerinde olduğu gibi Nişantaşı, Taksim, Sultanahmet, Bebek gibi işlek yerlerde de bu inekleri görmek mümkün.
Cowparade İstanbul'dan önce 1998'den itibaren Zürih, Şikago, New York, Houston, Kansas, Las Vegas, Londra, Sidney, Atlanta, Auckland, Dublin, Tokyo, Cape Town, Johannesburg, Manchester, Prag, Stockholm, Buenos Aires, Harrisburg, Barselona, Bratislava, Bükreş, Cenevre, Floransa, Monako, Moskova, Sao Paolo, Varşova, Paris, Edinburgh, Atina, Lisbon, Budapeşte, Norveç, Boston, Denver ve Curitiba şehirlerinde düzenlenmiş. Şimdi de İstanbul'da.
Ben de bu sergilerin olduğu yerleri gezdim. Hepsinin olmasa da çoğunun fotoğraflarını çektim. Sizlerle paylaşmak istedim. Üstteki resime tıklayarak çektiğim tüm ineklerin büyük boy fotoğraflarını görebilirsiniz. Aşağıdaki de ineklerin slayt gösterisi:)

Ağva ve Şile

2007-08-08T00:40:00.000+03:00

Bu hafta sonu Ağva’ya gittik. Ağva Şile’nin ilerisinde denize kıyısı olan, iki tane akarsuyuyla turistlerin ve tatilcilerin ilgisini çeken bir yer. Böyle bir yerin İstanbul’a yakın olması çok güzel. Böylelikle şehirden bunalanlar hafta sonlarını burada geçirebiliyorlar. Ağva’nın girişinde akarsuyun üzerinden geçen bir köprü var. Bu köprü vasıtasıyla Ağva’nın içine giriliyor. Akarsuyun iki yanına şirin butik oteller dizilmiş. Akarsu boyunca devam eden otellere ve çay bahçelerine teknelerle, kayıklarla veya deniz bisikletleriyle ulaşılabiliyor. Biz de bir deniz bisikletine bindik ve akarsuyu dolaşmaya başladık. Akarsuyun bir kıyısından öbür kıyısına ulaşmak için içinde oturacak yerler bulunan ve iki kıyıya tellerle bağlı, adeta bir kayık – teleferik olan araçlar var. Akarsuyun kenarında yazlıklar, balık tutan insanlar da var. Deniz bisikletindeki yolculuğumuza devam ederken karşımıza ördekler, kurbağalar, kanoya binen insanlar, tekneyle dolaşan gruplar da çıkıyor. Geri döndüğümüzde köprüye yakın taraflarda bulunan çay bahçelerinde minderlerde çaylarını yudumlayan ve akarsu manzarasını seyreden insanlar oturuyor. Köprünün az ilerisinde de akarsu denize dökülüyor.
Ağva’nın denizi Şile’nin denizinin çok benzeri… Fakat burasının denizi biraz daha az dalgalı ve uzun bir kumsalı var.
Ağva’nın içinde şile bezi kıyafetler satan mağazalar var. Buraya gelenler mutlaka bu mağazalardan alışveriş yapıyorlar. Ama hepimizin bildiği gibi Şile bezi’nin asıl merkezi; adı üstünde Şile…
Ağva’nın içinde biraz gezdikten sonra dönüş yolculuğuna başlıyoruz. Kimi yerlerde yemyeşil ağaçlar yolun üzerine iyice eğilmiş. Böyle yerler serin ve hafif karanlık… Dinlenme tesisleri sahipleri de böyle yerleri fırsat bilerek buralara tesisler açmışlar.
Ağva’dan sonraki durağımız Şile…
İstanbul’da yaşayıp da Şile’ye gitmeyen yoktur herhalde. Tabi ki Şile’de yazın İstanbul dışından gelenler de tatil yapıyor. Bunu geceleri Şile’nin sokaklarındaki kalabalıktan anlayabilirsiniz. Geceleri Şile’nin işlek sokaklarında takı, incik boncuk filan satan stantlar açılır. Kalabalık da buralardan bol bol alışveriş yapar.
Şile’de deniz yüzmekten çok seyredilir. Fazla cesurlar burada yüzmeye çalışırlar. Biraz daha açılayım derken dalgalara kapılanlar, boğulma tehlikesi atlatanlar son olarak da boğulanlar çok olur Şile’de. Eh biz de haberlerde görüyoruz genelde. Yüzmesi değil ama seyretmesi gerçekten harikadır Şile’nin denizini. Bu yüzden denizin gören her metrekarede bir cafe, lokanta, çay bahçesi vardır.Şile’nin bezinden başka bir de deniz feneri ünlüdür. Denize bakan dik bir yamacın tepesinde bulunur. Biz de sahilde oturup denizi ve deniz fenerini seyrederken orada şile bezi satan teyzeler geldi yanımıza. Bu teyzelerle sohbet ederken teyzelerden birinin küçük kızı yanımıza geldi. O kadar tatlı bir kızdı ki. Annesinden izin alıp fotoğrafını çektim. Daha önce de reklam filmleri için kızı istemişler. Ama annesi nazar değer diye kabul etmemiş. Bu arada kızın adı Rojda.

Oradan ayrıldıktan sonra Şile'nin içinde gezdik. Şile bezi dükkanlarına baktık. Sonra da evimize dönmek için yola çıktık...

Ayrıca Şile yolu üzerinde giderken solda gelirken sağda bulunan gözleme evleri var. Bol malzemeli ve muhteşem lezzetli gözlemeleri burda yiyebilirsiniz. "Melekler Adası" adındaki gözleme evini tavsiye ederim.

Yedik, içtik, gezdik, tozduk. Sonunda akşam oldu ve evimize döndük. Aklımızdaki güzel hatıralarla ve fotoğraflarını çekerek ölümsüzleştirdiğimiz anlarla dolu bu yazıyı yazdık. Umarım size de güzel bir haftasonu geçirmek için güzel fikirler verebilmişimdir...

Beylerbeyi Sarayı

2007-07-19T00:07:00.000+03:00

Geçen hafta sonu çoğu hafta sonu olduğu gibi evden çıktık ve arabada "nereye gidelim?" telaşesi başladı. Ben kararsızdım, bu sefer gideceğimiz yerin bloguma yazı koymak için ideal bir yer olması gerekiyordu. Süleymaniye, Ayasofya, Topkapı Sarayı derken annemle babam Beylerbeyi Sarayı'na gitmeyi önerdiler. Ben de daha önce gitmediğim bir yer olduğu için hemen kabul ettim ve yola koyulduk.Sarayın bahçesine girdiğimizde mükemmel bir boğaz manzarası bizi karşıladı. Ardından, sarayın içine girdik. Kapıdan ilk girdiğimiz andaki görüntü çok güzeldi. Avize, merdivenler ve tavan süsleri harikaydı. Sonra sarayın salonlarını, misafirhanelerini, harem ve selamlık bölümlerini gezdik. Girişten sonra girdiğimiz ilk salon çok ihtişamlıydı. İçinde bir süs havuzu ve Sultan Abdülaziz'in heykeli bulunan bu salonun gemili tavan süslerinden Sultan'ın donanmaya çok önem verdiği anlaşılıyor.

Sarayın tavan süsleri gerçekten çok güzeldi. Bazılarında şiirler yazılıydı.Sultan'ın çalışma odasının tavanında ise Kaside-i Bürde'nin bir kısmı yazılıydı. Sultan Abdülaziz marangozluk konusunda ustaymış ve çalışma masasını kendisi yapmış. Sedef kakmalı olan bu masa çok güzeldi.
Birkaç oda sonra sultanın harika deniz manzaralı banyosunu gezdik. Bir süre sonra misafirhaneleri gezdik. Osmanlı’nın içinden gelen misafirlerin ağırlandığı misafirhane sarayın diğer odaları gibiydi. Kocaman pırlantalı avizeleri ve süslü koltukları vardı. Tek fark ise içinde büyük bir taht olmasıydı. Yabancı misafirlerin ağırlandığı misafirhane ise diğer odalardan daha farklıydı. Denizin tam karşısında olan bu odanın ortasında tepesinde küçük bir şahin heykeli olan bir kap vardı. Ayrıca odanın duvarları tavana kadar oyulmuş, süslenmiş ahşaplarla kaplıydı.
Sarayın tüm odalarını gezdikten sonra bahçeye çıktık. Bahçenin denize bitişik duvarında bir iki tane kapı vardı. Bu kapılardan biri hafif aralıktı ve aradan masmavi deniz görünüyordu. Diğer kapısı ise demirdendi ve demirlerin arasından deniz ve boğaz köprüsü gözüküyordu. Ayrıca biz ordayken kapının önüne yanaşmış bir sultan kayığı vardı. Ee ben de hemen fotoğrafını çektim.
Bahçenin biraz ilerisinde etrafı çevrili bir alan vardı burada metrelerce uzunlukta yeşil bambular vardı. Bambu tarlası gibi bir şey… İlk defa böyle bir sürü canlı bambuyu bir arada gördüm.Ayrıca bahçenin iki tarafında birer tane havuz vardı. Tabi bunlar şimdiki mavi havuzlar gibi değil, adeta küçük göletler gibiydiler. Ortalarında büyük bir kayalık ve etrafında da yemyeşil nilüferler vardı. Havuzların içinde balıklar ve kurbağalar dolaşıyordu. Kimi zaman nilüferlerin üzerine çıkan küçücük kurbağaların fotoğraflarını onlar kaçmadan çekebilmek için bayağı uğraştım. Bu havuzların etrafında çay bahçesi kurulmuş. Sarayı gezdikten sonra burada oturup bir şeyler içmek dinlendirici oluyor.
Beylerbeyi Sarayı'nı gezmeyi herkese tavsiye ederim. Eee.. Ne de olsa Osmanlı'nın sarayları gibi saraylar her yerde bulunmuyor.

-- İstannbull --

2007-07-03T00:27:00.000+03:00

İstanbul, yaşanacak en güzel şehir... Gecesi, gündüzü, yazı, kışı ayrı güzel. İçinde yaşayanların ayrılmak istemediği, ayrılanların da hasretiyle yanıp tutuştuğu "Sultanların Şehri"... Kendimi bildim bileli İstanbul'da yaşıyorum. Her yeri ayrı güzel bu şehrin. Sarayları, camiileri, boğazı, Kızkulesi, hisarları, yalıları, doğal güzellikleriyle harika bir şehir. Bu blogda İstanbul'la ilgili anılarımı, gezip gördüğüm yerleri, çektiğim İstanbul fotoğraflarını yayınlayacağım...